Bu mahremiyet konusu o kadar onemli bir mevzu ki. Zira oldukca fazla yorum alan bir post olmus. Ben de goruslerimi belirtmek isterim: mahremiyet olayinin kizi-erkegi yoktur. Kizini sakındigin kadar oglunu da sakinacaksin. Peki babadan da mi sakinmak gerekir? Simdi burda bence konu babadan sakinmak degil de "neyi/nereyi" sakindigin. Ben de kizimi bezledigim donemde isimi tek basima halledebildigimden itibaren babamiz banyo/alt acma olaylarinda yanimizda olmadi. Ama olay sadece babayi disari koymak degil. Kendim bile bez degistirirken (her zaman olmasa bile yapmaya ozen gosteriyordum) "annecim hemen poponu silip bezini baglicam, (kafami cevirerek) bak ben sana bakmiyorum, krem surup kapaticam." Seklinde konusuyordum. Nitekim simdi tuvalete gittigimizde de kapinin disina cikarak "annecim cisin bitince cagir" diyerek beni gorebilecegi sekilde kapiyi aralayip disarda bekliyorum. İceri girip poposunu silen yine benim ama vermek istedigim mesaj şu: annem bile bakmiyor, babam bile saygi duyuyor. Eger anne-baba olarak bizler bu mesaji/hissi verebilirsek, yavrumuzda mahremiyet egitimini basarabiliriz. Konu uzerine Adem Gunes'in cok guzel videolari var. Uluorta pantolonunu indirip belini icine sokmak, ondan izinsiz oyuncaklarina dokunmak vs bile mahremiyete aykiri bir durumken alt acma/tuvalet konusuna daha bi titizlikle yaklasilmasi gerektigini dusunuyorum.
Yine ayni sekilde Hatice Kubra Tongar'in mahremiyet egitimi kursuna zoom uzerinden katildigimda, bir kadin danisaninin yillarca ANNESİ tarafindan istismar edildigini soyledigini ogrendigimde cok uzulmustum. H.K.Tongar o egitiminde belli bi yastan sonra (7ydi sanirim) ayni ortu altinda bile yatilmamasi gerektigini dile getiriyordu. Peki simdi o bunlari soylerken sapkinlik dusuncesiyle mi soyluyordu?...
Yine cok uzun oldu, okuyan varsa tebrik ederim
ozet olarak mahremiyet egitimini kisiye karsi yapmiyoruz, amac sadece duygu olusturmak.