879 göst.
Yenidoğan (0-3 ay) kategorisinde (305 puan) tarafından
Logusalığı fena yaşıyorum 

Şimdi uyumak vardı mutlu mesut kocamla gezmek vardı eşimlede uzaklaştım bu çocuk nasıl büyüyecek psikolojisibi yaşıyorum sonra kendime kızıyorum varmı ben gibi
Bebek Ayı 28 gün

25 Cevaplar

+1 oy
(235 puan) tarafından
Gectı kuzum benımkı bebegım 115 günlük 4 aya bı hafta var ılk zaman aklına delı delı seyler gelıyor.Bebek su an sadece sür içiyor cıs yapıyor aglıyor baska hıc bı olayı yok.Caresız hıssetmen cok normal.Eskıyı ozlemen kocanla sarılıp yattıgın zamanları hadı cıkıp bi hava alalım deyip kaygısızca cıktıgın zamanları ozlemen cok normal.Ama sabret 2.ayından sonra sesini tanıyacak gülecek sana.Daha az aglamaya baslayacak dilini çözebikeceksin.uykuları bıraz daha duzene girecek inşallah.Sabir guzel kardesım üzülme.Annelik sancıları bunlar. 
0 oy
(409 puan) tarafından
Tabii ki de var bu dediğin lohusalıktan sonra da devam ediyor ama onun kadar değil. İnşallah çocuğunun başka sorunları olmaz yoksa hayat hepten sehir oluyor. Ben alerji oldum çpcupum da öyle bi yandan o durmuyor bi yandan alerjiden dolayı diyet yapıyorum bazen camdan dışarı bakıp herhangi bi insana özeniyorum.  Bebekler 1 2 yaşına gelince rahatlicaz diye düşünüyorum. En azından bu hassas dönem geçmiş olucak sabır eşiğini yüksek tutmaya çalış. 
(305 puan) tarafından
Ben birde gurbetteyimm ailem uzak
(409 puan) tarafından
+2
Ayyy çocuk oluncs evet insan annesine daha çok ihtiyaç duyuyor ama şöylr düşün artık sen de annesin ve kendi aileni kurdun. Az biraz büysün tam aile olacaksınız bunun tadı ayrı. Bi de bebeğinin şimdiki halinin tadını çıkar. Henüz dünyayı keşfetmemişken hareketlerine bak bi de keşfettikten sonra nasıl da sana tepkiler veriyor onlara bak hepsinin farkına vardıkça tadını çıkaracaksın sonra bugünleri de özler insan. Tam bir mucizeye şahir oluyoruz  benimki ben odaya girince ağlama işini çözdü mesela :)
0 oy
(234 puan) tarafından
Benim bebegimde 2 bucuk  aylik ayni durumdayim canim ilk haftalarda cok agliyodum artik aglamiyorum cocugumu cok seviyorum zaten tüp bebekle ameliyatlarla hamile kalabildim cok istedim bebegim olsun ama yinede eski hayatimida özlüyorum uyumayi kendimden basla birini düsünmeden yasamayi istedigim gibi gezmeyi kendimle ilgilenmeyi esimle vakit gecirmeyi bi film izlemek bile hayal oldu.. annelik zor sabirla büyütücez bebeklerimizi 
(305 puan) tarafından
Ben en çok eşimle vakit geçirmeyi onunla kafama göre gezmeyi özledim
0 oy
(598 puan) tarafından
Biz 3.5 aylik olduk ara ara oluyor bana da yine doyasiya yatıp uyumayi özlüyorum dün 38.5 derece ateşim vardı gece acile gittim serum taktılar mama asla içmedi gece boyunca agladi gündüz kalktim emzirdim artık hastayken dönüyorum özellikle bu lohusa kafasına bide kış geldi cikamiyoruzda disari
(305 puan) tarafından
Aynen öyle keşke yaz olsa insanın içine enerji dolar en azından kasvetli kasvetli iyice bunalıyorum
(26 puan) tarafından
Benim kızımda 3.5 aylık 3 aylıkken 5700 kg 62 cm di boyu doktora göre az sağlık ocagindaki ebe normal dedi
0 oy
(115 puan) tarafından
Ahh canım benim 30 günlük olduk ilk 15 gün o kadar kötüydüm ki ama sağolsun kaynanam o psikolojiyi de bırakmadı bütün ilgiyi çekti üstüne şimdi onun psikolojisiyle uğraşıyorum 
0 oy
tarafından
Ah olmaz mı hiç ben de sadece ben yaşıyorum sanmıştım kendime kızıyordum nasıl anneyim ben niye böyle düşünüyorum diye ama zamanla geçiyor sanırım 2aylık olduk hala içim sıkılıyor ağlıyorum öğretmenim evimden okul görün ona bakıp öğrencilerime bakıp ağlıyorum mesela evde olmak çıkamamak kış mevsimi zor cidden 
0 oy
(581 puan) tarafından

44 günlük benim de bebeğim. Günden güne azalıyor bu düşünce insan alışıyor sanırım bir de dilini öğreniyosun bebeğinin. Bi 20 gün sonra ağladığında altı mı kirlendi aç mı neye ağlıyo hafiften anlıyorsun. 

Benim de psikolojim ilk zamanlar berbattı. Ne yaptım ben, çocuk bana göre değilmiş hayatımı mahvettim,ömür boyu hep upraşıcam, ne zaman büyücek, ben ne zaman istediğimde yatıp uyucam ne zaman deliksiz uyucam vs vs... Sayıyorum ki yalnız değilsin anla :)

Şu 44. Günde söyleyebilirim ki hala geçmedi bebeğim akşam saatlerinde özellikle ağlama krizine girdiğinde ne yaparsam yapayım nasıl tutarsam sallarsam susmadığında. Başıma bela aldım, sallayıp atsam tarzı düşüncelerim oluyor.. Sinirleniyorum çok aşırı. Ama sonra oturup ağlıyorum kendime kızıyorum o bebek neye kızıyorum diye. Böyle böyle geçecek alışcaz sanırım.. Allah kolaylık versin hepimize cidden annelik hiç kolay değilmiş. Şimdi hamileliğimi özlüyorum oh ne rahattı valla böyle olduğunu bileydim 1 fazla gezerdim 1 fazla film izlerdim ha bir de gaz yapar diye yiyemediklerimi bool boll yerdim... 

tarafından
+1
Ayy beni anlatman :) hamileyken de aman ne zormuş diyordum ama insan özlüyor muhtemelen bu günleri de özlicez ilerde ah ne güzeldi diye
0 oy
(106 puan) tarafından
Oluyo olmaz mi insan bazen eski hayatını ozluyo gercekten anne olmak cok zor
0 oy
(143 puan) tarafından
Ay biranonce buyusun diyorum bende ama benim durumum biraz farlki dogum yaptim yogunbakimlik oldum 8.gun eve geldim 10. Gun diger cocugum kemoterapi icin hastaneye yattiginda yeni dogum yapmis ve benimde bakima ihtiyacim varlen yanina gidememek cok zordu. Toparlaninca arada ziyaretine gittim emzirdigim icin yine yaninda kalamadim ben onun yanindayken mama veriyodu bebwge gunde 1 kere mamayla besleniyodu. Simdi kizim evde kontrollere gidiyoruz sık sık  o zamanda yaklasik 8 saat kadar emziremiyorum mama aliyo kosusturdugum icinde sagim yapamiyorum. Biran once biyusede ek gidaya gecsek sutum kesilmeden.henuz 3.5 aylik
(26 puan) tarafından
Allah yardımcın olsun kardeşim
(143 puan) tarafından
Amin Allah razı olsun
(674 puan) tarafından
Diger cocugum kemoterapi goruo demissin canim.Allah yardimcin olsun senin durumun daha zormus bn kendimden utandm senin yazdigini gorunce Allah acil sifalar versin insallah
(305 puan) tarafından
Bacım Rabbim Yardımcın olsun
(143 puan) tarafından
Amin Allah razı olsun insaĺlah normal bi hayata donme umuduyla zaman geciriyoruz
(674 puan) tarafından
Insallah canim
0 oy
(44 puan) tarafından

Bende ailemden uzaktayim,yaşadığım şehirde kocam dışında kimsem yok, aynılarını yaşıyorum,bebek uyurken kocamla vakit geçiririm diyordum saniyesinde uyuyakaliyorum bütün hayatım değişti iyi mı kötü mü oldu sorguluyorum sonra kızıma bakıp mutlu olmaya çalışıyorum istersen dertleşelim ara sıra:)

0 oy
(89 puan) tarafından
İlk 1 ay bebeğimi istemedim aynı şeyleri yaşadık sanki hayatımı değiştirmişti istemiyorum diye ağlıyordum.  71 günlğk olduk daha önce ki hayatım boşmuş sanki geçen diyorum ben nasıl yaşıyormuşum geçiyor canım inan her şey düzeliyor. Uykusunda bile özlüyorum nasıl seveceğimi şaşırıyorum istemiyorum duygusu o olmazsa ben ne yaparıma dönüşüyor inan. Zamanla eşinle aranda düzelecek emin ol şimdi birlikte yemeğe dışarı çok rahat çıkıyorum o bana ben ona alıştım çünkü haftasonu tatile bile gittik geçecek annesi inan bir kaç hafta sonra ben nasıl öyle şeyler düşündüm diye kendine kızacaksın :) 
0 oy
(154 puan) tarafından
Tek başına değilsin merak etme.. Bende deli gibi ağlıyordum en çok ta sabah kalkıp kocamla basbasa vakit gecirmeler gezmeler kafamıza göre hareket etmeler hadi canımız sıkıldı suraya gidelim bunları özlüyordum sorumluluk çok ağır gelmişti uykusuzluk vs. Hatta Bi kere ya ne guzel her aksam master chef izliyorduk basbasa diye ağladığımı biliyorum:D Hala özlüyorum yalan değil ama daha daha alıştım ve 2 bucuk aylık su an bebeğim birbirimize birazda olsa vakit ayırabiliyoruz artık bebişle gezebiliyoruz düzenimiz yavaş yavaş oturuyor ki gittikçe daha iyi olacak eminim. Arkadaşım o yuzden bu duyguların geçici bunları kafana takıpta yıpratma kendini. Bebişlerimiz en azından yaşına geldiğinde çok rahatlıycaz:), bu arada benim en çok taktığım bidaha dışarı çıkamıcam gezemicez durumuydu eğer sende böyle bişey düşünüyorsan hiiiç düşünme çokta güzel gezilir:)  sanırım bu lohusa kafasını hepimiz yaşıyoruz... Sevgiler*
0 oy
(1,095 puan) tarafından

Aynı psikolojiyi bende yaşadım. Hatta çocuk durmayınca oturup ben de ağlıyordum. Zaman içinde geçiyor. Alışıyorsun. Çocuğunla minik bir dünya kuruyorsun geçirdiğin her vakitten zevk alıyorsun. Şuan çocuğun çok küçük biraz büyüsün ele gelsin, bir gülüşüne dünyaları verirsin.

 Oğlum 4 aylık  oldu. Yatakta yuvarlanıyoruz. Elleriyle ayaklarıyla oynuyorum. Onu neşelendiren komik sesler çıkarıyorum. Kıdıklıyorum(aşırı olmamak kaydıyla). Oyuncaklarla oynuyoruz.
Oğlumla geçirdiğim her dakikadan zevk alıyorum. 
0 oy
(388 puan) tarafından

Şuan 6 aylik olduk ve en şebek hallerde o kahkahalar suratini sebekk gibi yapmalar oyle tatlii ki uyudugunda özlüyorum sabret gececek<3

0 oy
(105 puan) tarafından
Ahh Ahh :) nasıl bir vicdan azabı çektim ben... 88 günlük şuanda

İlk başlarda o ağladı ben ağladım. Ne yaptım ben dedim. Ne gerek vardı dedim. Eşimle yaptıklarımı yatmayı gezmeyi hele ki temizlik yapmayı... Ama sonra bişey oldu... Ve oğlum bana babasına gülmeye başladı. ☺️ Neden ağladığını anlamaya başladık. Daha emin olmaya başladık. Ağlamıyorum artık aksine onun huysuzluklarına ağlayışına nazlanmasına gülüyorum. Sarılıyorum oğluma... En iyi terapi gibi geliyor. Üzülme lütfen geçicek. Sende sarıl evladına. Ve kendini bebeğe bırak (Bizi adam etti oğlum :))) 
0 oy
(74 puan) tarafından
Canım valla ben hala da yaşıyorum gerçekten oğlum 4 aylık ama halada o psikolojiyin içindeyim off 
0 oy
(3,509 puan) tarafından
Kızım 10 aylık uykusuzluktan nevrim döndü artık ne zaman büyüyecek diye bakıyorum zaman geçiyor düzene girmiyor. 
0 oy
(215 puan) tarafından
İlk zaman öyle oluyo canım.. Ben psikiyatri ye gittim hatta. İlaç falan başlandı..tüp bebek tedavisiyle ne kadar isteyerek bebeğimi kucağıma aldım ama nedense kucağıma aldıktan sonra istemiyorum bu çocuğu diye deli düşünceler sardı.. Sürekli ağlıyordum. Kendimi kapana kısılmış gibi hissediyordum. Bebeğimi çirkin buluyordum. Birsürü saçma sapan şey.. Şimdi iki aylık kızım uyanınca beni görüp sevinir hemen kıkırdamaya başlar. Göğsüme yapışıp şımara şımara emer.. Dünyanın en güzel duygusu diyorum.. Beni tanıyor ve bana muhtaç.. Sana bişey söyleyim tabiki artık sorumluluk var üstümüzde asla eskisi gibi olmayacak ama sende çok mutlu olacaksın biraz büyüyünce.. Uyuyamamaya alışacaksın. Rahat rahat gezememeye alışacaksın. Yavrun senin dünyan olacak. Merak etme şimdiki hislerin  korkunç Bi sevgiye dönüşecek 
0 oy
(126 puan) tarafından
Canim benim oğlum 3 aylık oldu ben hala ayni psikolojiyi yasıyorum ısın kötüsü benim oğlan kolik malesef hala bitmedi ve uyumadiginda malesef kızıyorum bağırmıyorum tabi de ama kızıyorum yanı geçecek diyorlar bekliyoruz Rabbim yardımcımız olsun 
0 oy
tarafından
Eşimle sinemaya gitmeyi cok özledim ama bebis buyusun onunla gitmek daha guzel olur
-Reklam-

İlgili sorular

8 cevap 277 göst.
25, Nisan, 25 Yenidoğan (0-3 ay) kategorisinde Asyaömür (193 puan) tarafından soruldu
4 cevap 133 göst.
11, Temmuz, 11 Yenidoğan (0-3 ay) kategorisinde Ubiyyy (211 puan) tarafından soruldu
...