Ayni seyleri dusunuyoruz. Bir taraftan ikinci cocuga erken mi krar verdim yanlismi yaptım die dusunurken bianda pisman oluyrum bebegim hakkinda boyle dusundugum icin vicdanim sızlıyor. Benimle birlikte 3-4 arkadasim dogum yaptı zerre etkilenmediler kicucuk birdegisiklik olmadi. Ben ne yaptimda yada ne yapmadimda bende doğum sinrasi boylesine berbat bi depreyon basladi anlamiyorum. Sabah akşam kendim icin dua ediyorum surejli rukye ayetlerini açıyorum. Once rabbimden bekliyorum şifayı o herşeye kadirdir. Dilerim bu sikintim bu sikintimiz en kisa zamanda en guzel sekilde duzelir. Ben basa cikamadim ve dokgora gitme karari aldim. Sende yapamiyorsan ne es ne anne ne arkadaslarinin dedigi belllinbiryere kadar gidiyor ve biz yine evde tek basimayiz ve yine hersey ayni. Zorlama kendini once sen iyi ol sonra bebegine en guzel sekilde zaten bakabilecegini inaniyorum. Bizim o saclarimizz darmaduman
oldugu icin belkide cennet annlerin ayakalri altnda. :( Yıpratma kendini. İse yaramiyor kendimdeen bilerek söylüyorum