Benimki 1 aylık olacak yarın. Her gün ağlıyorum neden yaptım ben bakamıyorum hayatım kalmadı ben diye birşey kalmadı diye. Zaten alışamiyordum şimdi birde ishal oldu canı acıyor ağlıyor bende onunla birlikte ağlıyorum çocuğum hasta oldu ve ben birşey yapamıyorum diye. Allaha sürekli dua ediyorum bugünler çabucak geçsin ve bebeğimle birlikte çok mutlu olayım diye.
Galiba annelik bana göre değilmiş. Sürekli ağlıyorum. Eşime işe dönme beni yalnız bırakma diye ağlıyorum resmen (o şeref yoksunu da gidip arkadaşlariyla kahve içiyor ama acısını çok fena çıkartıcam zamanı gelince) Allah razı olsun annem kayınvalidem hep yanimdalar hep destek oluyorlar ama ben yapamıyorum galiba.