Aynı moddayiz şuanda. Ve şunu kafama yer ettim. Bebekler sadece annelerinin sesiyle sakinlesiyor. En keskin gaz sancisinda bile kucağıma alıyorum evin içinde hoplamaya başlıyorum. Bir taraftan da onunla konuşuyorum. Geçecek anneciğim sen çok guclusun gaz senden korksun yapabilirsin sana inanıyorum. Bak sabah ne güzel yapmistin hadi bebeğim biraz gayret et geçecek. ..... vs. Onu sakinlestirmek ve motive etmek gerekiyor. İlk başta çok ağlıyor bir kaç dakika sonra yavaşlıyor aglamasi sonra sakinlesiyor. 20dk falan sürüyor bazen daha fazla.
Hoplamaktan bacaklarım ağrıyor sanırım kas da yaptım. Kucak ta tutmaktan kollarimda derman kalmıyor.
Ama en sonunda gazını çıkartıp sakinlesince bir gülüş atıyor işte onun tarifi bile yok.
Bazen de uykusu olmuyor ve uyumak istemiyor. O zaman da ağlıyor. Yine kucağıma alıyorum bu kez koltukta oturdugum yerden onun alnini öperek ona şarkı söylüyorum. Ama ağzımı alnından hiç çekmiyorum. Birebir temas ederek şarkı söylüyorum. Ama şarkıyı da kendim besteliyorum ☺
Güzel kızım zeynep ppp
Tatlı kızım zeyneeppp
Minik kızım zeyneeppp
Benim kızım zeyneeppp ☺☺☺
Kızımın uykusu gelmiş
Kızım uykuya direnmis
Hadi uyu annem piş piş
Uyu kızım piş piş ☺
Gibi gibi işte o an aklıma ne gelirse.
Pes etmemek lazım kızlar.
Evet İnsanız evet çileden çıkabiliyoruz. Evet uykuya yenik dusebiliyoruz. Evet bizde dinlenmek istiyoruz.
Ama bebeklerimizi anlamamız lazim.
Hiç bilmedikleri bir ülkede hiç bilmedikleri insanlar hiç bilmedikleri ve anlamadikllari bir dille onlara sesleniyprlar. Hiç birşey anlamiyorlar.
Zamanla önce bize sonra sesimizi sonra onlara sarf ettiğimiz kelimelere alisacaklar.
Tabi bu süre zarfında açlık gaz diş sancısı aşı ağrısı... vs. Bir sürü sorunla uğraşmaya çalışıyorlar.
Uzmeyelim uzulmeyelim lütfen.
Onlar istemedi hayata gelmeyi biz istedik onların hayatımıza gelmesini.....
Birde onların penceresinden bakalım hayatımıza.
Öpüyorum hepinizi. Sağlıkla sabırla kalın inşallah. ...