Sanırım arık başıma ne geleceğini bildiğim için daha hazır hissediyordum. Birde ilk doğum genel anestezi ile oldum kendime gelme sürem falan rezillik. Normal doğuma kendimi öyle kitledim ki sezeryan olmak zorunda kalınca onca saat sancı dan sonra psikolojik olarak da iyi değildim. Bebeğimi doğduğu zaman görememek hep içimde kaldı sanki. Zaten narkoz etkisi ile doguramadım ben ana olamadım diye bağırıp durmuşum :)))
İkinci çocuk belli tabi sezeryan. Ama lokal ile oldum. Yine başta çok sancı çektim başta suym geldi çünkü doğuma alınana kadar sancım vardı. İğneyi yaptılar kuş gibi. Sohbet muhabbet verdiler bebeğimi. İlk çocukta bunu 4 gözle beklediğim için bebeğimi uzun uzun inceledim.
Sonra odaya çıktım görümceme hemen bana duble Türk kahvesi dedim. Lokal olduğum için. Yeme içme serbest olunca ise hemen su ve Türk kahvesi ile başladım. Sonra ayak uyuşukluğum geçti kendi kendime ayağa kalktım tabi ebeden fırça yedim tek kalktım diye ama iyiyi hissettim o yüzden kalktım. Çok omuz ağrısı çektim sadece. Oda gazdan oluyor muş çok saçma ama doğru. İlk çocukta biliyorum ki bol bol yürümek gerek hiç yatmadım. Karnıma pıt pıt vurarak yürüdüm. Tuvalete çıktım VS derken iyi oldum. Eve geldim çocuğuna kendim baktım. İlk sezeryan da sanırım hem beklentimin normal olması neden kafaya bu kadar taktım anlamam. Hem genel anestezi beni darma dağın etti.
Hatta şöyle diyim ikinci sezeryan suyum geldi birden sabah eşim ise gidecek. İlk çocuktan antrenman liyım. Eşime dedim dur bir yıkanayım. Yikandim vücudumu ama sadece. Bebeğe aldığım bezden koydum bir tane sonra otoparka gidip arabayı kendim kullanarak 40 km ötede ki hastaneye müziği açıp şarkı söyleye söyleye gittim. Hastanede alttan muayene etmek için ısrar etmeseler belki hiç sancı da cekmezdim