Ikk çocuğum böyleydi. 11 yaşında dilimi ısırayım. Yeni yeni normale dönüyoruz. Başınıza neler geldi. 10 çocuk bir yere giriyor ama bizim kinin ayağına cam basıyor. Çok da guzl bir çocuktu. En son 1 ay hastanede yattık onun tedavisi sürerken bacağı kırıldı o geçti kolu. Artık cinnet geçiriyorum hastanelerde doktorlar hayırdır ya ne var bunda diyor. Anlatıyorum onlar bile hak veriyor ki arada olan ufak tefekleri saymıyorum.
Birde boyu uzun doktor boyu önde giden çocuklarda sakarlık olabiliyor dedi.
Benim düşüncem şu ergenliğe girdiği için üzerine ergenlik çirkinliği bastı ve artık nazar deymiyor :)
Yani ilgisiz bir anne olduğumu da düşünmüyorum sırf ona hakkı ioe bakayım diye 10 yıl çocuk yapmadım daha be kadar düşünebilirim öyle peşinde gezerek büyüttüm.
Birde hep bayram arefesi hastanede geçiyor du. Dedim oğlum seni önümüzde ki bayram arefesi evde bağlayacagim bu kaderi bir kere yenersek bir daha bayram arefesi acile gelmeyiz. Şükür daha iyi şimdi. Gerçi geçen gün yine okulda arkadaşı koşarken okulda çarpıyor 2 hafta gözü mor gezdi. Hatta o iyileşme den okulda merdivenlerde izdiham çıkmış ezilmiş birde altında kalmış çocukların. Ama akıllanıyor böyle böyle merdivenler tamamen boşalana kadar çıkmıyor şimdi.
Allah beterinden korusun Allaha emanetler. Ama gerçekten bazen anlamıyorum sokaklarda çocuklar geziyor oynuyor, caddede bisiklet sürüp top oynuyor anneleri camdan bile bakmıyor. Üzerine titriyoruz diye mi böyle oluyor. Hadi diyicem ki titremeyim üzerine ama gelde panik ooma. Yeminle bu çocukla beraber saçlarıma aklar düştü. Vallahi içimi dökesim varmış benimde.