1 Yaşındaki Bebeğe Bağırıyorum Elbette Nasıl Başa Çıkarım?

Question

Daha 1 yaşına yeni girdi ama o kadar hareketli yaramaz ki nerden nerden buluyor zarar yaramazlık kendine zarar veriyor o anda yapmaması gereken şeyleri yapıyor bebek tabiki yapicak biliyorum ama bazen gerçekten dayanamıyorum dayanamamak da dgeil sabrım mi kalmiyor bişi oluyor.bianda bende bidaha ona kiziyorum sürekli yapma yapma ismiyle bağırıyorum anı bağırınca korkuyor tabiki şimdi bilerek de ağlamaya başladı henüz çok küçük hiç kıyamıyorum ama.gercekten bazen benim de kafam gidiyor elimde olmadan bağırıyorum kesinlikle bu durumla nasıl başa cikicam ayrıca 7 aylık hamileyim

Answer 1

Bazen ben de yapıyorum cok şiddetli bağırmıyorum ama biraz sesim yükselebiliyir bir de kızıp söylenoyorum o daha kötü ya bence terapiye gitmeden geçmez benim ailem de boyleydi çünkü. Şimdi de ben yaşadığımı yaşatıyorum :(

Answer 2

Benim kızımda 17 aylık olacak. O kadar hareketli ve o kadar yaramaz ki bağırmaya sesimi yükseltmeye başladım direk doktora gittim. Çünkü bağırdığım an pişmanlık yaşıyordum. Olabiliyor. Tüm sorumluluk bizde olduğu için bazen bunalıyor insan. Biraz kendine zaman ver geçicek inan ki. 

Comments

Peki doktara gitmek çözüm oldumu rahatlattı mi yanlis anlamayon bende gitmeyi dusunuyorumda o yüzden sordum bide hangi bolume gittiniz

---

Çok rahatladım. Ben devlet hastanesine randevu almıştım. Psikiyatri bölümüne. Oraya gittiğinde yönlendiriyor zaten seni. Beni eşimle birlikte çift terapistine yönlendirdi mesela. Şuan çok daha iyiyim ❤ lütfen sende kendini yıpratmadan git. Çok iyi gelecek emin ol

---

Cok tsk ederim canim bende gideyim o zaman

Answer 3

Hamilelik hormonların e biraz da kasilmalarin ağrıların başladıysa çok normal kuzum. Kizim 15 aylık ben ilelerimizden ayrı bir şehirdeyim burda arkadaşım bile yok ve olduğum yerde dışarı çıkacak hiçbir yer yok ki zaten hava sürekli yağmurlu soğuk evin önüne bile çıkamıyoruz.  Dört duvar arasında bir bebekle kafayı yemek üzereyim. Eşim asker eve geldiğinde yorgun oluyor ona da kıyamıyorum anlayacağın çocuğun tüm sorumluluğu bende. Bazenleri ben de kızıyorum bağırıyorum insanız cunku biz de. Ve daha 1 senedir hayatımızda olan bir insan ile hayat yaşıyoruz. Daha o bizi tam tanımıyor hatta bu dünyayı bilmiyor. Biz de onların huylarını yavaş yavaş öğreneceğiz. Ben evimize bi gelen giden olmadığı için saldim her yeri batırıyor. Kırılacak eşyaları ortadan kaldırdım kendine zarar vermesin diye. Dökülenler kirlenenler de kirleniyor iyice enerjisini atıyor sonra süpürge vileda 2 de bez çıkarıyorum  ben supuruyorum o siliyor. Beraber toz alıyoruz siliyoruz. Bu sırada tabi baya ıslanıyor hem ona oyun oluyor hem de ben işimi halletmiş oluyorum. En son da banyo yaptırıyorum orda da suyla doya doya oynuyor. Kıyafet giydirmek bez takmak bir işkence bir ara inatlasiyordum ağlıyordu ben sinirleniyodum. Artık saldım çıplak gezmek istiyosa geziyor hem vücudu sürekli sıcağa alısmamis oluyor hem de vücudunu tanıması için bir imkan oluyor. En fazla yerlere işiyor o da halılar makinede yıkandıgi için sorun etmiyorum 

Comments

Şöyle düşün maksimum 4-5 sene sonra bu halleri bu meraklari bitecek. Herseyi mükemmel yapmaya çalışmayı bıraktığın an bebeğinle doya doya dünyayı keşfetmenin keyfini çıkardığın an ne sinir kalıyor ne bağırma kalıyor. Evin dağınık belki yemek geç oluyor ama vicdanın rahat oluyor çünkü gerçekten çok çabuk büyüyorlar

Answer 4

o sinir anında derin derin nefes al ama o kadar uzun nefes alki cigerlerinin şişsin sakinlesemiyorsan uzaklaş ama bağırma çünkü sen simdi ona nasıl davranırsan büyüyünce de o size o sekilde davranacak tecrübe edildi hiç şaşmadı sonuç hep aynı

Answer 5

Yani ne diyim insanız olacak bunlar suçluluk duymayın birazcikda bu yüzümüzü gostercezki yüz bulmasinlar hep düzgünce konuşmaktan anlamıyorlar ki olcak bunlar bide hamileymiş siniz bayağı zorluyodur sizi bozmayın morlinizi ikinci gelince daha çok bagiracaksiniz:D gülerek söylüyorum çünkü başıma geldi çok vicdan azabı çekiyordum bağırıyorum diye ikinci oldu bir salmisim kendimi en son kocama bağırırken buldum kendimi:D insanız herşeyden önemlisi olabilir 

Comments

Bağırarak terbiye olmaz hanımefendi ve düzgünce konuşmaktan gayet tabi anlıyorlar. Yeter ki siz azimle, hiç yılmadan taaa doğduğu andan itibaren düzgünce konuşun. Pozitif disiplin adlı kitabı okumanızı tavsiye ederim. Bir de ikinci gelince daha çok bağıracaksınız deyip gülmüşsünüz. Üzücü cidden. Umarım tavsiye ettiğim kitabı okumak için zaman ayırırsınız. İyi günler diliyorum

---

Her çocuk bir değil k.bakmayin anneligimi sorgulayamazsiniz gayet iyi doktor kontrolünde pedagog kontrolünde ilerleyen bir anneyim ii gunler

---

Yani kusura bakmayın pedagog kontrolü ile ilerliyor olmanız imkansız. Hiçbir pedagog çocukların bağırarak disipline edilmesini onaylamaz. Dediğim gibi vicdan azabı çektiğinizi söylemişsiniz ve ben de pek çok pedagogun önerdiği bir kitabı önerdim size. Benim inanın çok işime yaradı. Amacım anneliği izi sorgulamak değil. Yardımcı olmak. Lakin siz bilirsiniz tabiki. Tekrar iyi günler dilerim.

Answer 6

Yapacağım yorum size sert gelebilir. O yüzden birşey demek istemiyorum. Sadece burada böyle postlar açılmamalı diye düşünüyorum. Hepimizin hormonlar tavan zaten. Muhtemelen önümüzdeki 3 gün çocuğunuzu ve anlattıklarınızı düşünüp düşünüp üzülüp ağlayacağım. Bi uzmana gözükün isterseniz biz burdan bi müdahalede bulunamayız

Comments

Siz hiç kızmıyor musunuz çocuğunuza peki? Her insanin patladığı anlar olur taş olsa çatlar yani insan çünkü duygularımız var biz annelerin dolmuşluğu var şuan ben de yeni doğum yaptım üç ay önce 7 yaşında kızim var ister istemez bende ona sesimi yukseltebiliyorum gayet normal bişey çünkü.. tabiki şiddete karşıyım asla öyle bişey yapmam ama sanırım hayatınız çok yolunda ki arkadaşa üç gün ağlayacak zamanınız var :))

---

Allah'a çok şükür hayatım yolunda. Ve evet hiç kızmıyorum. O patlama noktası geldiğinde çocuğumu güvenli bir yerde bırakıp gidip başka odada tertemiz sinir krizini geçirip gelip çocuğumla düzgün düzgün konuşmaya devam ediyorum. Kimse asla patlamayın demiyor zaten. Dediğiniz gibi insanız. Ama bunu nolur çocuklarımıza yapmayalım. Lütfen çocuklarımıza bağırma olayını bu kadar normalleştirmeyelim. Arkadaşımıza, bakkala, kasaba nasıl bağıramıyorsak çocuklarımıza da bağıramayız. Onlar da bir birey. Biraz okursak inanın herşeyin kolayı var.