Bende 1 kerede anlamıyorum. Acaba şundan mı bundan mı diye.. Ama genel olarak şöyle oluyor.. Örnek veriyorum. Sofrada büyük çatalı gözüne kestirdi ben anlamadım.. Koptu kıyamet. Ama sonra o kaşığı versem bile nafile.
Ancak alıyorum kucağıma sakinleştiriyorum sonra veriyorum eline mutlu oluyor. En olmadı sakinleştirmek için emziriyorum.
Yani demek istediğim bir şeye sinirlendi ise artık herşeye sinirli oluyor.. O istediği şeyi anlasan bile nafile.. Önce sakinleştirmek gerek.. Ama artık sofrada özellikle yapmıyorum. Gidip ortalığı dağıtıp rahatlayip gelip oturuyor geri. Konuşup dertlerini anlatamadıkları için oluyor aslında. Kendinizi yerine koysanız o esnada sizin için de daha kolay olur.. Bir isteğiniz var sizin için de mühim ama kimseye derdinizi anlatamıyorsunuz. Henüz kendilerini kontrol etmeyi de bilmedikleri için hırçınlaşırlar dolaysıyla. Bu öfke nöbetlerinde çocuğu anlamak için kitap ve videolar var izlerseniz belki size faydası olur. Benim ikinci olduğu için birinci de bana fazlasıyla kök söktürdüğü için (öyle ki korkudan 10 yıl çocuk yapmadım) şimdi daha rahat geçiyor öfke nöbetleri.. Uzun sürmüyor yani